’s Avonds kwam het bevel tot evacuatie van Oirschot en Best. De paters pleegden een nachtelijke vergadering, de volgende dag onder het ontbijt werden de verschillende decreten afgekondigd. Paters, fraters en broeders vertrekken in 5 groepen onder leiding van resp. R. Kaptein, P. Reinders, Meyer, Peters en Rutten. Het scholasticaat en het moederhuis zijn door de Duitsers aangewezen als hospitaal voor zieken en gebrekkigen. 15 paters, fraters en broeders blijven hier als verplegend personeel, en worden daarom met een Roode Kruis band versierd; na een paar uur hebben we al 95 patienten. Refter, studiezaal en recreatiezaal worden ziekenzaal. Om 10;00 uur in de ochtend begint de uittocht der evacuerende fraters met de burgers, die bij ons een goed heenkomen hadden gezocht. De granaten vallen steeds dichter bij. Na enige dagen komen berichten binnen, dat de confraters zijn terecht gekomen in Spoordonk, Moergestel en Tilburg.
Vreemdsoortig voertuig
’s middags bemerken enige stoutmoedige verkenners op de weg naar Best bij de molen een vreemdsoortig voertuig. Bij nader onderzoek bleek het een Engelse tank te zijn, toen de poppen aan het dansen. Spanning van vijf jaar was gebroken voor de gelukkigen die daar hadden mogen blijven als verplegers. Na een paar minuten rolt een eindeloze stroom van zware tanks, gevechtswagens, motoren en vrachtauto’s door Oirschot. Welke indruk die groep loeiendespringende en wuivende monniken op de tankbemanning gemaakt heeft hebben we niet kunnen achterhalen, maar in feite is dat zelfs die flegmatieke Engelsen enthousiast begonnen te worden. Ondertussen waren de paters Hermans en tester Herring geslaagd een Tommy buit te maken, die natuurlijk in triomf naar het scholasticaat werd gevoerd. Bij nader onderzoek bleek de Tommy een Nederlander te zijn, wat natuurlijk de conversatie vergemakkelijkte. Na met de uitgelaten paters een glas wijn gedronken te hebben werd hij langs alle bedden gevoerd. Het Wilhelmus was niet van de lucht.