Zaterdag 27 October, nadat zij ’s avonds te voren in verzen afscheid hadden genomen, vertrokken zij. Drie boerenwagens van A. v. Esch, P. Roefs en A. Pijnenburg, waren daarvoor besteld, zoo vertrokken zij, den Heer dankende, dat zij het zoo goed hadden gebracht. Zij reden eerst naar de kapel van den H. Eik, en zongen daar het Magnificat, daarna bewonderden zij de schoone omgeving van de kapel.
De familie van den Boomen, Sien de huishoudster en de kleine 2e meid, Maria van de Schoot waren met hen meegegaan. Onderweg werden verschillende Hollandsche en godsdienstige liederen gezongen. Bij het klooster der Franciscanessen gekomen, werden nog 3 zusters van den Carmel opgeladen, die aldaar vertoefd hadden in de belegeringsdagen. Het was een blij wederzien. Intusschen had ik den rector v. Berkel, die ziek was, even bezocht.
In het klooster van den Carmel gekomen, gingen we alles nog eens bezichtigen, want nadien mochten we er niet meer in.
Middelswijl waren de timmerlieden begonnen met de gaten van pastorie en kerk te herstellen, het werk was nogal eens gauw gebeurd. Daar ik niet genoeg pannen had, haalde ik deze van het afdak van de school, die wel zoo lang zonder pannen kon staan.
De loge’s vertrokken nu, de een na de ander, weer naar Oirschot, de kelders werden weer leeggeruimd, en alles kreeg op Spoordonk, ofschoon langzaam, weer het gewone aanzien terug. Ook de geëvacueerden bij de boeren, keerden spoedig weer naar hun leeggeplunderde huizen in Oirschot terug. Het oorlogsmonster was voor Spoordonk voorbij.
Oorlogsmonster voor Spoordonk voorbij
