Juffrouw H. van de Vleuten begraven

Vanmorgen hebben we juffrouw H. van de Vleuten begraven. Om 8:30 uur begon de dienst, opgedragen door Pater Overste. Het voorlopige graf is aan de evangeliekant der kapel, eventjes om de hoek bij de grote deur. De kist was heel primitief. Ze is hier in huis gemaakt. De vader en een oom van de overledene waren aanwezig. Als ook verschillende van de geëvacueerden, die bij ons verblijven.

Nog in de voormiddag kwam het verblijdende nieuws dat de Duitsers vannacht in allerijl vertrokken zijn. In de school van Straten stond nog een ketel van ons: die werd natuurlijk gehaald, alsmede enige trofeeën. Pater Hermans bracht een stuk vlees mee. Ook een Duitse soldatenpet was erbij. Daar werd eens mee gesold. Zuster Daphrose voetbalde ermee. De zusters zijn dubbel blij, want nu kan het moederhuis blijven. Anders hadden morgen alle zusters, ook de zieke er uit moeten evacueren. Aan het diner opende Pater Overste het gesprek met eens hard op te zuchten: “ Was het maar waar! Was het maar waar! “. We willen het hopen. ’s namiddags werden nog granaten afgevuurd. Aan het kanaal zouden nog Duitsers zitten. Aan het souper echter kwam meneer Zoethout ons nog vertellen dat de laatste Duitsers van het kanaal zich beginnen terug te trekken. Hoopvolle stemming. De oudjes in de grote refter hebben al ƒ 14 bijgedragen voor een Heilige Mis ter ere van Sint Gerardus. ’s Avonds was er volop drukte. Er werd gezongen en voorgedragen. Vooral de heer van Kessel (Molenaar) deed zich gelden.

Comments are closed.