Er wordt gejuicht

De tommy’s zijn heel rustig en gemoedelijk. Af en toe ontmoet je ook een Nederlander, die als verbindingsofficier en tolk meegaat met de troep.

Vanmorgen overleed in de ziekenkamer tegenover de bidzaal (refter) een oud vrouwtje Stans, haar zoon was jammer genoeg niet aanwezig. Hij is bij de Tommys.

Vanmorgen trokken ook weer zware tanks over de grote weg. Pater Overste stond te kijken en te juichen bij Drieske voor de deur. De troepen zijn alweer vertrokken. Maar nieuwe kwamen in de plaats. Pater Overste verleent ze graag onderdak. Het zijn kalme gemoedelijke jongens. Vele vroegen ons reeds om een boterham. Frater Blokker, Knibbelen, Stolk, van Elswijk maken zich zeer verdienstelijk: zij spreken het beste Engels. Ook Pater Gundrie natuurlijk. Hij moet er heel dikwijls aan te pas komen als een of ander officier iets nodig heeft. Met uitbundige dankbetuigingen zijn ook reeds enige “patiënten” vertrokken. Pater Polman was aan het diner en vertelde enig nieuws uit Limburg. Pater Provinciaal schijnt direct na de bevrijding per auto naar België te zijn gereisd. In de namiddag kwamen nog pater Rutten en Reynders. Achter Habraken stegen vanmiddag kleine vliegtuigjes op. Interessant gezicht.

Tegen vier uur kwam pater L. Colijn. In Valkenburg is nogal schade aangericht, maar overigens is alles goed in Zuid Limburg. Pater Collens is door België gefietst; met behulp van een aanvraagbiljet kan hij overal ongehinderd door: Amerikaanse stempel doet wonderen.

 

Comments are closed.